បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ មេរៀនជីវិត
លះបង់ក្ដីស្រឡាញ់
កាលដើមឡើយ មានក្មេងស្រីឯកោម្នាក់ ដែលរមែងប្រាថ្នាចង់បានក្ដីស្រឡាញ់ណាស់។ នាថ្ងៃមួយ នាងកំពុងត្រាច់ចរក្នុងព្រៃ ក៏ប្រទះឃើញបក្សីពីរក្បាលកំពុងតែអត់ឃ្លាន។ នាងក៏យកពួកវាទៅផ្ទះ ហើយដាក់ក្នុងទ្រុងតូចមួយ។ នាងថែរក្សាពួកវាដោយក្ដីស្រឡាញ់ ចំនែកបក្សីទាំងពីរក៏ធំធាត់ មានកម្លាំងឡើងវិញ។ ជារៀងរាល់ល្ងាច ពួកវាតែងច្រៀងចម្រៀងកំដរនាងយ៉ាងលន្លង់លន្លោច។ ក្មេងស្រីនោះមានចិត្តស្នេហាចំពោះបក្សីទាំងពីររកអ្វីប្រៀបពុំបានឡើយ។
ថ្ងៃមួយ ក្មេងស្រីនោះទុកទ្រុងចំហចោល។ ឯបក្សីដែលធំជាង និងរឹងប៉ឹងជាងបក្សីមួយទៀតក៏ហោះចាកចោលទ្រុង។ ក្មេងស្រីនោះភ័យខ្លាំងណាស់ ខ្លាចវាហើរទៅបាត់។ ពេលដែលវាហើរមកជិត នាងក៏ចាប់វាទាំងកំរោល ។ បេះដូងនាងពេញដោយក្ដីត្រេកអរ ចំពោះជោគជ័យរបស់នាង ដែលចាប់វាបាន។ រំពេចនោះ នាងមានអារម្មណ៍ថា បក្សីនោះហាក់ទន់ដៃទន់ជើងអស់រលីង។ នាងក៏លាដៃ ភ្នែកសម្លឹងធ្មឹងមកបក្សីដែលស្លាប់ទៅហើយ។ ក្ដីស្រឡាញ់ទាំងកំរោលរបស់នាងបានសម្លាប់វា។ នាងចាប់អារម្មណ៍ឃើញបក្សីមួយទៀត កំពុងតែលោតចុះលោតឡើងនៅក្បែរៗទ្រុង។ នាងដឹងថា វាត្រូវការសេរីភាពណាស់។ វាត្រូវការហោះហើរក្រោមផ្ទៃមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់ដ៏ល្វឹងល្វើយ។ នាងក៏លើកវាចេញពីទ្រុង ហើយបោះវាថ្នមៗទៅក្នុងវេហាស៍។ បក្សីនោះហោះក្រឡឹងមួយជុំ ពីរជុំ បីជុំ…
ក្មេងស្រីនោះតាមសម្លឹងមើលយ៉ាងសោមនស្ស ចំពោះការសប្បាយរីករាយរបស់បក្សីនោះ។ បេះដូងរបស់នាងលែងខ្វល់អំពល់ខ្លាចបាត់បង់អ្វីទៀតហើយ។ នាងគ្រាន់តែចង់ឲ្យបក្សីនោះសប្បាយចិត្តប៉ុណ្ណោះ។ ក្សិណនោះ បក្សីហោះមកជិត រួចទំថ្នមៗលើស្មារបស់នាង។ វាច្រៀងចម្រៀងដ៏ពិរោះបំផុត ដែលនាងមិនធ្លាប់ឮពីមុនមកឡើយ។
វិធីបាត់បង់ក្ដីស្រឡាញ់ដ៏លឿនបំផុត គឺការប្រឹងអោបក្រសោបខ្លាំងពេក មិនព្រមលែង រីឯវិធីដ៏ប្រពៃបំផុតក្នុងការថែរក្សាក្ដីស្រឡាញ់គឺការផ្ដល់ ស្លាប ឲ្យវា (ក្ដីស្រឡាញ់)។
ខ្ញុំគិតថា មិនមែនមានតែក្ដីស្រឡាញ់នោះទេ ក្ដីទុក្ខសោកក៏គួរយើងឲ្យវាហោះទៅដែរ។ បើយើងក្ដាប់វាជាប់ក្នុងដៃណែនពេក វានឹងមិនចាកចេញពីខ្លួនយើងរហូត។ តោះ! នាំគ្នារំដោះខ្លួនឲ្យផុតពីអារម្មណ៍សៅហ្មងទាំងឡាយ។
For an English version: Let Go Love
អត់ឱន
ក្រោយអាពាហ៍ពិពាហ៍អស់១១ឆ្នាំមក គូស្វាមីភរិយាមួយគូក៏ប្រសូត្របានបុត្រាមួយ។ អ្នកទាំងពីរស្រឡាញ់គ្នាណាស់ ហើយពួកគាត់ស្រឡាញ់កូនប្រុសទុកដូចជាកែវភ្នែក។ នៅពេលទារកអាយុបានពីរខួប នាព្រឹកមួយប្ដីប្រទះឃើញដបថ្នាំមួយឥតបិទគម្រប។ គាត់ហួសម៉ោងធ្វើការទៅហើយ ដូច្នេះក៏ពឹងប្រពន្ធឲ្យជួយបិទគម្របដបថ្នាំ រួចយកទៅដាក់លើទូ។ រីឯម្ដាយ រវល់តែជាប់ដៃក្នុងផ្ទះបាយ ក៏ភ្លេចប្រការនេះឲ្យឈឹង។
ក្មេងប្រុសនោះឃើញដប ក៏ប្រវេប្រវាទៅយក ហើយដល់ឃើញពណ៌ស្អាត ក៏ផឹកទាំងអស់។ តាមពិត ថ្នាំនោះជាថ្នាំមានជាតិពុល សម្រាប់តែមនុស្សធំប្រើប្រាស់ ក្នុងកម្រិតតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ពេលដែលទារកនោះដួលព្រូស ម្ដាយក៏ស្លន់ស្លោរប្រញាប់យកទៅមន្ទីរពេទ្យ តែជីវិតក្មេងនោះបានរលត់ទៅហើយ។ ម្ដាយក្មេងតក់ស្លុតយ៉ាងតក្កមា។ គាត់មិនដឹងជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងប្ដីខ្លួនយ៉ាងណានោះទេ។
ក្រោយមក ឪពុកក្មេងមកដល់មន្ទីរពេទ្យទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ឃើញសាកសពកូនខ្លួន រួចគាត់ក៏សម្លឹងមើលប្រពន្ធគាត់ ព្រមទាំងនិយាយតែពាក្យបួនម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ។
តើពាក្យនោះជាអ្វី?
ប្ដីគ្រាន់តែនិយាយថា៖ “បងស្រឡាញ់អូន”
ការបញ្ចេញប្រតិកម្មចម្លែករបស់ប្ដីនេះ តាមពិតជាអាកប្បកិរិយាមួយប្រកបដោយសម្បជញ្ញៈ។ កូនស្លាប់ទៅហើយ។ មិនអាចប្រស់វាឲ្យរស់ឡើងវិញបានទេ។ ទោះជាស្ដីបន្ទោសម្ដាយយ៉ាងណាក៏គ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បើសិនជាគាត់ (ប្ដី) គ្រាន់តែចំណាយពេលបន្តិច ដើម្បីយកដបថ្នាំនោះទៅទុក ក៏ប្រាកដជាគ្មានរឿងដល់ថ្នាក់នេះដែរ។ មិនចាំបាច់ទម្លាក់កំហុសលើនរណាទេ។ នាងក៏បាត់បង់កូនតែមួយគត់របស់នាងដែរ។ អ្វីដែលនាងត្រូវការនាពេលនេះគឺការលួងលោង និងការអាណិតអាសូរពីប្ដី។ នេះហើយជាអ្វីដែលគាត់បានផ្ដល់ឲ្យនាង។
ពេលខ្លះ យើងតែងចំនាយពេលវែកមុខរក អ្នកទទួលខុសត្រូវ រឺអ្នកដែលត្រូវបន្ទោស មិនថានៅក្នុងទំនាក់ទំនងណាមួយ ក្នុងការងារណាមួយ រឺក៏ជាមួយមនុស្សដែលយើងស្គាល់ក៏មានដែរ។ យើងសុទ្ធតែភ្លេចនូវភាពកក់ក្ដៅនៃទំនាក់ទំនងមនុស្ស ក្នុងការជួយគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។ គិតទៅមើល តើការអត់អោនទោសឲ្យនរណាម្នាក់ដែលយើងស្រឡាញ់ វាពិបាកណាស់ទៅរឺ? សូមចេះថែរក្សាអ្វីដែលយើងមាន។ កុំបន្ថែមការឈឺចាប់ កំហឹង និងទុក្ខវេទនា ដោយគ្រាន់តែកំណាញ់នឹងការអត់អោនអី។
ប្រសិនជាអ្នករាល់គ្នាព្រមសម្លឹងមើលន័យជីវិតដោយប្រើទស្សនៈបែបនេះ នោះពិភពលោកច្បាស់ជាមិនសូវមានបញ្ហាទៀតទេ។
សូមទម្លាក់ចោលឲ្យអស់នូវ ការច្រណែន ការមិនព្រមអត់ទោន ភាពកំណាញ់ និងសេចក្ដីភ័យខ្លាច ហើយអ្នកនឹងបានដឹងថា រឿងរ៉ាវទាំងឡាយមិនពិបាកដូចអ្នកគិតឡើយ។
Read this in English: A Couple
ពាក្យស្លោកប្រចាំគ្រួសារ
ពេលធ្វើគ្មាននរណាឃើញ មានចិត្តទេវតាដឹង។
នេះគឺជាពាក្យស្លោកប្រចាំត្រកូលគ្រប់ជំនាន់របស់គ្រួសារត្រកូលថាង នៅក្នុងរឿង “ជើងឯកអ្នកប្រដាល់” (鐵馬尋橋) ដែលទើបនឹងចប់កាលពីថ្ងៃច័ន្ទ ទី២០ ឆ្នាំ២០១០ ផ្សាយនៅប៉ុស្តិ៍លេខ១០ របស់ក្រុមហ៊ុន PPCTV។ ឃ្លានេះងាយស្រួលយល់ទេ បើយើងខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើអ្វីមួយដែលជាកុសល ទោះបីជាគ្មាននរណាគេឃើញ ក៏មានខ្លួនយើងម្នាក់ដឹង ពោលគឺយើងមានសេចក្ដីសុខ (សេចក្ដីសុខ = ការសុខចិត្ត) ណាស់ទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍៖ ការធ្វើបុណ្យធ្វើទានមិនចាំបាច់ធ្វើអ្វីឲ្យហ៊ឺហាហឹកហ៊ាក់ ខ្លាចគេឯងមិនដឹងនោះទេ ណាមួយអ្នកធ្វើបែបនេះ ច្រើនតែជាមនុស្សក្អេងក្អាង ចង់ឲ្យគេដឹងថាខ្លួនធ្វើល្អ ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តដាំពូជអាក្រក់បាត់ទៅហើយ។ យ៉ាងណាមិញ បើយើងធ្វើអំពើអកុសល ទោះជាមានតែមេឃដឹងដីដឹង តែគំនិតស្មោកគ្រោកនោះនឹងទៅតាមចងពៀរយើងគ្រប់ដង្ហើមចេញចូល។
សង្ឃឹមថា ប្រយោគមួយឃ្លានេះអាចជាចំណងដៃចំពោះអ្នក ដូចចំពោះគ្រួសារត្រកូលថាង ដែរ។ 
ក្អកយ៉ាងណាឲ្យត្រឹមត្រូវ?
យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែចង់ឲ្យខ្លួនមានអនាម័យដើម្បីសុខភាពខ្លួនឯង ហើយនេះក៏ជាសុជីវធម៌មួយនៅក្នុងសង្គមដែរ។ ដូច្នេះហើយនៅពេលក្អកកណ្ដាស យើងរាល់គ្នាតែងយកដៃខ្ទប់មាត់។ តើការរក្សាអនាម័យបែបនេះត្រឹមត្រូវដែររឺទេ?
នៅក្នុងប្រទេសទាំងអស់មិនថាមានរឺក្រ គេតែងសង្កេតឃើញថា មនុស្សមួយភាគធំប្រើប្រាស់វិធីមិនត្រឹមត្រូវក្នុងការជៀសវាងមេរោគឆ្លង។ ៣នាក់ក្នុងចំនោមមនុស្ស៤នាក់ព្យាយាមយកដៃខ្ទប់មាត់ពេលគេក្អក រឺកណ្ដាសព្រោះគេគិតថានេះជាវិធីក្នុងការការពារមិនឲ្យមេរោគដែលចេញពីមាត់ពួកគេហើរចូលទៅក្នុងខ្យល់។ តាមពិតនេះជាការយល់ច្រឡំមួយទាំងស្រុង។ ទោះជាយើងបានការពារមិនឲ្យមេរោគហើរចូលទៅក្នុងខ្យល់ក្ដី ក៏ប៉ុន្តែមេរោគវានឹងនៅជាប់នឹងដៃយើងដដែល។ ដូចដែលយើងដឹងស្រាប់ហើយ ដៃជាវត្ថុរាវ 
យើងប្រើដៃបើកទ្វារ ប៉ះតុកៅអី និងរបស់របរផ្សេងៗទៀត ដូច្នេះមេរោគក៏ចម្លងទៅលើវត្ថុទាំងនោះដែរ។ ពេលអ្នកដទៃមកប៉ះចំវត្ថុទាំងអស់នោះ គេក៏គង់នឹងឆ្លងមេរោគដូចតែគ្នានោះឯង។
វិធីមួយដើម្បីទប់ស្កាត់ការចម្លងតាមរបៀបនេះ គឺយើងត្រូវលាងដៃសម្អាតសាប៊ូភ្លាម ក្រោយពេលក្អក រឺកណ្ដាសដោយយកដៃខ្ទប់មាត់ហើយ។ ប៉ុន្តែជឿថាគ្មាននរណាគេឩស្សាហ៍ធ្វើដូចនេះឡើយ។ ចំនែកវិធីមួយទៀតគឺប្រើកន្សែង រឺក្រដាសជូតមាត់មកខ្ទប់មាត់ជំនួសឲ្យ
ដៃវិញ។ ប៉ុន្តែក្នុងចំនោម៣០នាក់ មានតែ១នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រៀមកន្សែង រឺក្រដាសជូតមាត់ដាក់ជាប់នឹងខ្លួន។
ដូច្នេះហើយ មានវិធីម្យ៉ាងដែលងាយស្រួល និងមិនចំណាយពេលយូរ គឺយើងប្រើកែងដៃមកខ្ទប់មាត់វិញ នៅពេលដែលយើងក្អក រឺកណ្ដាស។ ទោះជាមេរោគនៅជាប់នឹងកែងដៃ ប៉ុន្តែវាកម្រនឹងឆ្លងទៅគេណាស់ (លុះត្រាតែយកយើងកែងដៃទៅកៀរគេ) ហើយយើងក៏អាចសម្អាតពេលក្រោយបានដែរ (ដូចជាពេលងូតទឹក)។ វិធីនេះ គេហៅថា ដ្រាឃ្យូឡា (Dracula)។
ដោយហេតុយ៉ាងនេះ ខ្ញុំសូមសំណូមពរអ្នកទាំងអស់គ្នាឲ្យប្រើកែងដៃមកខ្ទប់មាត់ ពេលណាត្រូវការក្អក រឺកណ្ដាសដើម្បីសុខភាពអ្នកដទៃ ក៏ដូចជាសុខភាពបរិស្ថានយើងដែរ។ សូមសំណាងល្អ!
Are You Going to Finish Strong?
What are you going to do when you fall down? You’ll get back up, right? But there are times in your life when you can’t find the strength to get back up or that you find it impossible to do so. Then, what are you going to do? Here’s one of the most inspirational videos I’ve ever watched so far. Check it out!
Did you guys enjoy it?
