បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ Zen Stories
Do you know what the word “Zen” mean? In case you don’t know, it is the name of the school for Buddishms. And the stories about it? All of these stories are ones of the best stories ever told in the world. And most mysteriously, in each story, the author doesn’t tell you what the moral is, so there are many different opinions from readers. Once you realize its meaning, you’ll understand what life is about.
ល្បែង ស្រី ស្រា…
Posted by Fidele
[…]
ចារុដា៖
ជានិច្ចកាល ឮតែល្បែង ស្រីនិងស្រា មេត្រី កាលណាទើបឯងផ្លាស់?
មេត្រី៖
ជម្ងឺឆ្កួតរបស់ខ្ញុំ ស្លូតបូតជាទីបំផុត មិនដូចគេស្មាននោះទេ។ ល្បែងបង្រៀនយើងនូវភាពហីមិនអើពើ ឲ្យចេះលាតបើកដៃ ហើយមើលយ៉ាងសប្បាយរីករាយ ភ្នំមាសមួយគំនរវារលាយបាត់ទៅៗ ជាចំហាយហាក់ដូចជាដំណក់សន្សើមត្រូវកំដៅថ្ងៃ។ កាន់ផ្ទាល់នូវកូនឡុកឡាក់ ធ្វើឲ្យលូតលាស់ការសញ្ជប់សញ្ជឹងពិចារណា។ ការប្រុងប្រយ័ត្នលើស្នៀតខូចរបស់អ្នកលួចបន្លំ សម្រួចភ្នែក និងការចេះដឹងរបស់មនុស្ស។ ការប្រថុយ ធ្វើឲ្យកម្រើករំជួលសេចក្ដីក្លាហាន។ ការចំណេញ បញ្ឆេះទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង រីឯការចាញ់ខាតបង់ បង្រៀននូវការមិនរវីរវល់អើពើយ៉ាងរីករាយជាទីបំផុត។ ចុះរីឯស្រីៗ? ស្រឡាញ់ស្រីៗ ជាសកម្មភាពគ្មានស្វែងចង់បានប្រយោជន៍ ដែលធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធស្អាតនូវមនោសញ្ចេតនាមិនរកផលកម្រៃ។ ស្រីៗស្រឡាញ់យើងផ្ដល់មកឲ្យយើងនូវគំនិតសប្បាយមួយប្រភេទលើខ្លួនយើង។ ស្រីៗខ្ពើមយើង ធ្វើឲ្យយើងនឹកឃើញថាយើងគ្មានតម្លៃធំដុំ។ គុណភាពពិសេសបន្តិចបន្តួចដែលខ្ញុំមានសេសសល់ពីនោះទាក់ទងទៅនឹងអបាយមុខរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ លោកម្ចាស់!
ចារុដា៖
ចុះជាមួយស្រា ឯងយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ?
មេត្រី៖
ច្រើនលើសជាងនេះ ថែមទៀត។ ជំនឿលើអ្នកដទៃ ហើយនិងជំនឿលើខ្ញុំខ្លួនឯង ការភ្លេចនូវទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំ ការសម្រាកនៃចំណង់របស់ខ្ញុំ។ ស្រាមើលខ្លួនមនុស្សច្រណែនប្រចណ្ឌឲ្យជា បំភ្លឺអ្នកមានទុក្ខសោក មិនតែប៉ុណ្ណោះ ស្រាផ្ដល់លំអដល់មនុស្សរូបអាក្រក់ ហើយនិងយុវវ័យដល់ព្រឹទ្ធាចារ្យ។ ស្រាផ្ដល់មនុស្សឯកោ នូវមិត្តដែលមានចិត្តស្រឡាញ់ពោរពេញច្រើនថែមទៀត។ ស្រាផ្ដល់គំនិតដល់មនុស្សអស់សង្ឃឹម ផ្ដល់សេចក្ដីសប្បាយដល់អ្នកព្រួយ ផ្ដល់សន្តិភាពដល់អ្នកមានចិត្តព្រួយបារម្ភ។ បើសិនជាគ្មានលោកម្ចាស់ទេ ដោយឥតរារែក ខ្ញុំនិយាយថាស្រាជាមិត្តយ៉ាងប្រាកដប្រជារបស់ខ្ញុំហើយ។
ចារុដា៖
ស្ដាប់ឯងនិយាយទៅ ឮដូចជាមានត្រូវ នៅក្នុងការនិយាយខុសរបស់ឯងដែរ។ កាលណាឯងស្រវឹង ឯងយកអ្នកដែលឯងជួបទាំងប៉ុន្មានជាមិត្ត។ មិត្តឯងទាំងអស់នោះ ប្រហែលជាមានតម្លៃគ្រាន់បើជាងមិត្តកាលអញនៅមានទ្រព្យ ពីព្រោះថា សេចក្ដីក្រខ្សត់បានមកដណ្ដើមយកពីអញអស់ទៅវិញ។ អញមិននិយាយឲ្យឯងទេ មេត្រី ពីព្រោះឯងនៅភក្ដីនឹងអញ តាំងពីអញវិនាសហិនហោចទ្រព្យសម្បត្តិអស់ទៅ។
[…]
(ដកស្រង់ចេញពីរឿង រទេះដីឥដ្ឋ ដោយ ក្សត្រក្លឹង្គ បកប្រែសម្រួលពីភាសាបារាំងដោយ នួន កន)
បានចុះផ្សាយក្នុង ខ្មែរ, មេរៀនជីវិត, Opinions, Zen Stories
ពាក្យគន្លឹះ៖ គំនិត, ទស្សនៈ, មេរៀនជីវិត, ideas, knwledge, lesson of life
លះបង់ក្ដីស្រឡាញ់
Posted by Fidele
កាលដើមឡើយ មានក្មេងស្រីឯកោម្នាក់ ដែលរមែងប្រាថ្នាចង់បានក្ដីស្រឡាញ់ណាស់។ នាថ្ងៃមួយ នាងកំពុងត្រាច់ចរក្នុងព្រៃ ក៏ប្រទះឃើញបក្សីពីរក្បាលកំពុងតែអត់ឃ្លាន។ នាងក៏យកពួកវាទៅផ្ទះ ហើយដាក់ក្នុងទ្រុងតូចមួយ។ នាងថែរក្សាពួកវាដោយក្ដីស្រឡាញ់ ចំនែកបក្សីទាំងពីរក៏ធំធាត់ មានកម្លាំងឡើងវិញ។ ជារៀងរាល់ល្ងាច ពួកវាតែងច្រៀងចម្រៀងកំដរនាងយ៉ាងលន្លង់លន្លោច។ ក្មេងស្រីនោះមានចិត្តស្នេហាចំពោះបក្សីទាំងពីររកអ្វីប្រៀបពុំបានឡើយ។
ថ្ងៃមួយ ក្មេងស្រីនោះទុកទ្រុងចំហចោល។ ឯបក្សីដែលធំជាង និងរឹងប៉ឹងជាងបក្សីមួយទៀតក៏ហោះចាកចោលទ្រុង។ ក្មេងស្រីនោះភ័យខ្លាំងណាស់ ខ្លាចវាហើរទៅបាត់។ ពេលដែលវាហើរមកជិត នាងក៏ចាប់វាទាំងកំរោល ។ បេះដូងនាងពេញដោយក្ដីត្រេកអរ ចំពោះជោគជ័យរបស់នាង ដែលចាប់វាបាន។ រំពេចនោះ នាងមានអារម្មណ៍ថា បក្សីនោះហាក់ទន់ដៃទន់ជើងអស់រលីង។ នាងក៏លាដៃ ភ្នែកសម្លឹងធ្មឹងមកបក្សីដែលស្លាប់ទៅហើយ។ ក្ដីស្រឡាញ់ទាំងកំរោលរបស់នាងបានសម្លាប់វា។ នាងចាប់អារម្មណ៍ឃើញបក្សីមួយទៀត កំពុងតែលោតចុះលោតឡើងនៅក្បែរៗទ្រុង។ នាងដឹងថា វាត្រូវការសេរីភាពណាស់។ វាត្រូវការហោះហើរក្រោមផ្ទៃមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់ដ៏ល្វឹងល្វើយ។ នាងក៏លើកវាចេញពីទ្រុង ហើយបោះវាថ្នមៗទៅក្នុងវេហាស៍។ បក្សីនោះហោះក្រឡឹងមួយជុំ ពីរជុំ បីជុំ…
ក្មេងស្រីនោះតាមសម្លឹងមើលយ៉ាងសោមនស្ស ចំពោះការសប្បាយរីករាយរបស់បក្សីនោះ។ បេះដូងរបស់នាងលែងខ្វល់អំពល់ខ្លាចបាត់បង់អ្វីទៀតហើយ។ នាងគ្រាន់តែចង់ឲ្យបក្សីនោះសប្បាយចិត្តប៉ុណ្ណោះ។ ក្សិណនោះ បក្សីហោះមកជិត រួចទំថ្នមៗលើស្មារបស់នាង។ វាច្រៀងចម្រៀងដ៏ពិរោះបំផុត ដែលនាងមិនធ្លាប់ឮពីមុនមកឡើយ។
វិធីបាត់បង់ក្ដីស្រឡាញ់ដ៏លឿនបំផុត គឺការប្រឹងអោបក្រសោបខ្លាំងពេក មិនព្រមលែង រីឯវិធីដ៏ប្រពៃបំផុតក្នុងការថែរក្សាក្ដីស្រឡាញ់គឺការផ្ដល់ ស្លាប ឲ្យវា (ក្ដីស្រឡាញ់)។
ខ្ញុំគិតថា មិនមែនមានតែក្ដីស្រឡាញ់នោះទេ ក្ដីទុក្ខសោកក៏គួរយើងឲ្យវាហោះទៅដែរ។ បើយើងក្ដាប់វាជាប់ក្នុងដៃណែនពេក វានឹងមិនចាកចេញពីខ្លួនយើងរហូត។ តោះ! នាំគ្នារំដោះខ្លួនឲ្យផុតពីអារម្មណ៍សៅហ្មងទាំងឡាយ។
For an English version: Let Go Love
បានចុះផ្សាយក្នុង កំសាន្ត, ខ្មែរ, មេរៀនជីវិត, អក្សរសាស្ត្រ, Cambodia, English, Zen Stories
អត់ឱន
Posted by Fidele
ក្រោយអាពាហ៍ពិពាហ៍អស់១១ឆ្នាំមក គូស្វាមីភរិយាមួយគូក៏ប្រសូត្របានបុត្រាមួយ។ អ្នកទាំងពីរស្រឡាញ់គ្នាណាស់ ហើយពួកគាត់ស្រឡាញ់កូនប្រុសទុកដូចជាកែវភ្នែក។ នៅពេលទារកអាយុបានពីរខួប នាព្រឹកមួយប្ដីប្រទះឃើញដបថ្នាំមួយឥតបិទគម្រប។ គាត់ហួសម៉ោងធ្វើការទៅហើយ ដូច្នេះក៏ពឹងប្រពន្ធឲ្យជួយបិទគម្របដបថ្នាំ រួចយកទៅដាក់លើទូ។ រីឯម្ដាយ រវល់តែជាប់ដៃក្នុងផ្ទះបាយ ក៏ភ្លេចប្រការនេះឲ្យឈឹង។
ក្មេងប្រុសនោះឃើញដប ក៏ប្រវេប្រវាទៅយក ហើយដល់ឃើញពណ៌ស្អាត ក៏ផឹកទាំងអស់។ តាមពិត ថ្នាំនោះជាថ្នាំមានជាតិពុល សម្រាប់តែមនុស្សធំប្រើប្រាស់ ក្នុងកម្រិតតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ពេលដែលទារកនោះដួលព្រូស ម្ដាយក៏ស្លន់ស្លោរប្រញាប់យកទៅមន្ទីរពេទ្យ តែជីវិតក្មេងនោះបានរលត់ទៅហើយ។ ម្ដាយក្មេងតក់ស្លុតយ៉ាងតក្កមា។ គាត់មិនដឹងជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងប្ដីខ្លួនយ៉ាងណានោះទេ។
ក្រោយមក ឪពុកក្មេងមកដល់មន្ទីរពេទ្យទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ឃើញសាកសពកូនខ្លួន រួចគាត់ក៏សម្លឹងមើលប្រពន្ធគាត់ ព្រមទាំងនិយាយតែពាក្យបួនម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ។
តើពាក្យនោះជាអ្វី?
ប្ដីគ្រាន់តែនិយាយថា៖ “បងស្រឡាញ់អូន”
ការបញ្ចេញប្រតិកម្មចម្លែករបស់ប្ដីនេះ តាមពិតជាអាកប្បកិរិយាមួយប្រកបដោយសម្បជញ្ញៈ។ កូនស្លាប់ទៅហើយ។ មិនអាចប្រស់វាឲ្យរស់ឡើងវិញបានទេ។ ទោះជាស្ដីបន្ទោសម្ដាយយ៉ាងណាក៏គ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បើសិនជាគាត់ (ប្ដី) គ្រាន់តែចំណាយពេលបន្តិច ដើម្បីយកដបថ្នាំនោះទៅទុក ក៏ប្រាកដជាគ្មានរឿងដល់ថ្នាក់នេះដែរ។ មិនចាំបាច់ទម្លាក់កំហុសលើនរណាទេ។ នាងក៏បាត់បង់កូនតែមួយគត់របស់នាងដែរ។ អ្វីដែលនាងត្រូវការនាពេលនេះគឺការលួងលោង និងការអាណិតអាសូរពីប្ដី។ នេះហើយជាអ្វីដែលគាត់បានផ្ដល់ឲ្យនាង។
ពេលខ្លះ យើងតែងចំនាយពេលវែកមុខរក អ្នកទទួលខុសត្រូវ រឺអ្នកដែលត្រូវបន្ទោស មិនថានៅក្នុងទំនាក់ទំនងណាមួយ ក្នុងការងារណាមួយ រឺក៏ជាមួយមនុស្សដែលយើងស្គាល់ក៏មានដែរ។ យើងសុទ្ធតែភ្លេចនូវភាពកក់ក្ដៅនៃទំនាក់ទំនងមនុស្ស ក្នុងការជួយគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។ គិតទៅមើល តើការអត់អោនទោសឲ្យនរណាម្នាក់ដែលយើងស្រឡាញ់ វាពិបាកណាស់ទៅរឺ? សូមចេះថែរក្សាអ្វីដែលយើងមាន។ កុំបន្ថែមការឈឺចាប់ កំហឹង និងទុក្ខវេទនា ដោយគ្រាន់តែកំណាញ់នឹងការអត់អោនអី។
ប្រសិនជាអ្នករាល់គ្នាព្រមសម្លឹងមើលន័យជីវិតដោយប្រើទស្សនៈបែបនេះ នោះពិភពលោកច្បាស់ជាមិនសូវមានបញ្ហាទៀតទេ។
សូមទម្លាក់ចោលឲ្យអស់នូវ ការច្រណែន ការមិនព្រមអត់ទោន ភាពកំណាញ់ និងសេចក្ដីភ័យខ្លាច ហើយអ្នកនឹងបានដឹងថា រឿងរ៉ាវទាំងឡាយមិនពិបាកដូចអ្នកគិតឡើយ។
Read this in English: A Couple
បានចុះផ្សាយក្នុង កំសាន្ត, ខ្មែរ, គួរយល់ដឹង, មេរៀនជីវិត, អក្សរសាស្ត្រ, Cambodia, Opinions, Zen Stories
ពាក្យគន្លឹះ៖ គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍, គំនិត, ទស្សនៈ, មេរៀនជីវិត, cambodia, entertainment, khmer, knwledge, lesson of life, Opinions
តន្ត្រីករព្យ៉ាណូពិការដៃ
Posted by Fidele
Liu អាយុ២៣ឆ្នាំ បានបាត់បង់ដៃទាំងគូរបស់គាត់នៅក្នុងឧបទ្ទវហេតុមួយកាលពីអាយុ១០ឆ្នាំ ក្រោយពីគាត់បានប៉ះនឹងខ្សែភ្លើងមានចរន្តពេលកំពុងលេងបិទពួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី សោកនាដកម្មនេះមិនបានបញ្ឈប់រូបគាត់ក្នុងការសម្រេចក្ដីសុបិនក្នុងការក្លាយជាអ្នកលេងព្យ៉ាណូម្នាក់ឡើយ។ លោកបានបង្រៀនខ្លួនឯងឲ្យចេះលេងព្យ៉ាណូនឹងជើងតាំងពីអាយុ ១៨ ឆ្នាំ ក្រោយពីគ្រូបង្រៀនព្យ៉ាណូម្នាក់បានប្រាប់គាត់ថាគាត់នឹងគ្មានអនាគតទេ។
នៅក្នុងឱកាសចូលរូមប្រកួតក្នុងកម្មវីធី China’s Got Talent លោកបានពណ៌នាប្រាប់ចៅក្រមកាត់ក្ដីថា៖
“សម្រាប់មនុស្សដូចជារូបខ្ញុំ មានតែជម្រើសពីរប៉ុណ្ណោះ។ មួយគឺបោះបង់ចោលនូវក្ដីប្រាថ្នាទាំងអស់ ហើយស្លាប់ទាំងគ្មានន័យ។ ហើយមួយទៀតគឺត្រូវតស៊ូដល់ទីបំផុតទោះជាពិការដៃទាំងពីរក៏ដោយ។ ហើយក៏គ្មាននរណាថាអ្នកលេងព្យ៉ាណូចាំបាច់ត្រូវប្រើដៃដែរ។”
Liu ជ្រើសរើសជម្រើសទីពីរនេះ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាការសម្ដែងរបស់ Liu នៃបទ “Mariage D’amour”៖
ក្រោយមក គាត់បានផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ដល់កាសែតសៀងហៃដូចតទៅនេះ៖
គាត់និយាយថា គាត់លែងមានកំហឹងចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុននោះទៀតហើយ ព្រោះវាគ្រាន់តែជា ”ព្រហ្មលិខិត” ដែលមកកំណត់ និងរៀបចំជីវិតរបស់គាត់តែប៉ុណ្ណោះ។
“ខ្ញុំមិនដឹងសោះថាតើ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សទាំងឡាយចាត់ទុកជីវិតខ្ញុំដូចជាវេទនាណាស់អញ្ចឹង ត្បិតតែខ្ញុំពិការដៃ” Liu មានប្រសាសន៍។ “ខ្ញុំនៅតែជាបុរសម្នាក់រស់នៅជីវិតដ៏ស្រស់បំព្រងមួយ ដូចអ្នកឯទៀតអញ្ចឹងដែរ។”
គាត់ក៏បានប្រាប់កាសែតសៀងហៃផងដែរថា ពេលដែលឧបទ្ទវហេតុនោះបានកើតឡើង គាត់ទ្រហ៊ោយំយ៉ាងខ្លាំង ហើយព្យាយាមហើយព្យាយាមទៀតដើម្បី “ភ្ញាក់ឡើងពីសុបិនអាក្រក់នេះ”។
ប៉ុន្តែលុះក្រោយមក គាត់ចាប់ផ្ដើមទទួលស្គាល់ថានេះមិនមែនជាសុបិនឡើយ ហើយក៏នឿយហត់នឹងការយំសោកដែរ។ គាត់បានផ្លាស់ប្ដូរអត្តចរិត ហើយសួរខ្លួនឯងថា៖ “ខ្ញុំពិការដៃហើយ ចុះវាយ៉ាងម៉េច?”
បានចុះផ្សាយក្នុង ខ្មែរ, គួរយល់ដឹង, ព័ត៌មានគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍, មេរៀនជីវិត, Music of the Heart, Sth2Remember, Zen Stories
ពាក្យគន្លឹះ៖ គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍, គំនិត, មេរៀនជីវិត, lesson of life
រឿងនិទានមួយទៀត
Posted by Fidele
ថ្ងៃមួយឆាងស៊ូ និងមិត្តភក្តិរបស់គាត់ម្នាក់កំពុងដើរលេងតាមមាត់ទន្លេ។
“មើលពពួកត្រីកំពុងតែហែលក្នុងទឹកមើល៍” ឆាងស៊ូបន្លឺឡើង “ពួកវាពិតជាមានសេចក្ដីសុខណាស់។”
“លោកមិនមែនជាត្រីទេ” មិត្តរបស់គាត់ឆ្លើយ “ហេតុដូចម្ដេចបានជាលោកដឹងថាត្រីវាមានសេចក្ដីសុខ?”
“លោកមិនមែនជាខ្ញុំទេ” ឆាងស៊ូនិយាយ។ “អញ្ចឹងហេតុអ្វីបានជាលោកដឹងថាខ្ញុំមិនដឹងថាពួកត្រីមានសេចក្ដីសុខ?”
តើអ្នកទាំងអស់គ្នាគិតយ៉ាងណាចំពោះរឿងនេះ?
បានចុះផ្សាយក្នុង កំសាន្ត, ចម្ងល់, មេរៀនជីវិត, Zen Stories
Christian Buddha
Posted by Fidele
Christian Buddha
One of master Gasan’s monks visited the university in Tokyo. When he returned, he asked the master if he had ever read the Christian Bible. “No,” Gasan replied, “Please read some of it to me.” The monk opened the Bible to the Sermon on the Mount in St. Matthew, and began reading. After reading Christ’s words about the lilies in the field, he paused. Master Gasan was silent for a long time. “Yes,” He finally said, “Whoever uttered these words is an enlightened being. What you have read to me is the essence of everything I have been trying to teach you hear.
Utter-Say.
Enlightened- Knowledgeable. Broad-minded.
Essence-Main Point. Main Idea.
បានចុះផ្សាយក្នុង Zen Stories
Books
Posted by Fidele
Books
Once there was a well known philosopher and scholar who devoted himself to the study of Zen for many years. On the day that he finally attained enlightenment, he took all of his books out into the yard, and burned them all. The question is, ‘What do you think is the moral of this very short story?’
បានចុះផ្សាយក្នុង Zen Stories


