បណ្ណសារប្លក
អត់ឱន
ក្រោយអាពាហ៍ពិពាហ៍អស់១១ឆ្នាំមក គូស្វាមីភរិយាមួយគូក៏ប្រសូត្របានបុត្រាមួយ។ អ្នកទាំងពីរស្រឡាញ់គ្នាណាស់ ហើយពួកគាត់ស្រឡាញ់កូនប្រុសទុកដូចជាកែវភ្នែក។ នៅពេលទារកអាយុបានពីរខួប នាព្រឹកមួយប្ដីប្រទះឃើញដបថ្នាំមួយឥតបិទគម្រប។ គាត់ហួសម៉ោងធ្វើការទៅហើយ ដូច្នេះក៏ពឹងប្រពន្ធឲ្យជួយបិទគម្របដបថ្នាំ រួចយកទៅដាក់លើទូ។ រីឯម្ដាយ រវល់តែជាប់ដៃក្នុងផ្ទះបាយ ក៏ភ្លេចប្រការនេះឲ្យឈឹង។
ក្មេងប្រុសនោះឃើញដប ក៏ប្រវេប្រវាទៅយក ហើយដល់ឃើញពណ៌ស្អាត ក៏ផឹកទាំងអស់។ តាមពិត ថ្នាំនោះជាថ្នាំមានជាតិពុល សម្រាប់តែមនុស្សធំប្រើប្រាស់ ក្នុងកម្រិតតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ពេលដែលទារកនោះដួលព្រូស ម្ដាយក៏ស្លន់ស្លោរប្រញាប់យកទៅមន្ទីរពេទ្យ តែជីវិតក្មេងនោះបានរលត់ទៅហើយ។ ម្ដាយក្មេងតក់ស្លុតយ៉ាងតក្កមា។ គាត់មិនដឹងជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងប្ដីខ្លួនយ៉ាងណានោះទេ។
ក្រោយមក ឪពុកក្មេងមកដល់មន្ទីរពេទ្យទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ឃើញសាកសពកូនខ្លួន រួចគាត់ក៏សម្លឹងមើលប្រពន្ធគាត់ ព្រមទាំងនិយាយតែពាក្យបួនម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ។
តើពាក្យនោះជាអ្វី?
ប្ដីគ្រាន់តែនិយាយថា៖ “បងស្រឡាញ់អូន”
ការបញ្ចេញប្រតិកម្មចម្លែករបស់ប្ដីនេះ តាមពិតជាអាកប្បកិរិយាមួយប្រកបដោយសម្បជញ្ញៈ។ កូនស្លាប់ទៅហើយ។ មិនអាចប្រស់វាឲ្យរស់ឡើងវិញបានទេ។ ទោះជាស្ដីបន្ទោសម្ដាយយ៉ាងណាក៏គ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បើសិនជាគាត់ (ប្ដី) គ្រាន់តែចំណាយពេលបន្តិច ដើម្បីយកដបថ្នាំនោះទៅទុក ក៏ប្រាកដជាគ្មានរឿងដល់ថ្នាក់នេះដែរ។ មិនចាំបាច់ទម្លាក់កំហុសលើនរណាទេ។ នាងក៏បាត់បង់កូនតែមួយគត់របស់នាងដែរ។ អ្វីដែលនាងត្រូវការនាពេលនេះគឺការលួងលោង និងការអាណិតអាសូរពីប្ដី។ នេះហើយជាអ្វីដែលគាត់បានផ្ដល់ឲ្យនាង។
ពេលខ្លះ យើងតែងចំនាយពេលវែកមុខរក អ្នកទទួលខុសត្រូវ រឺអ្នកដែលត្រូវបន្ទោស មិនថានៅក្នុងទំនាក់ទំនងណាមួយ ក្នុងការងារណាមួយ រឺក៏ជាមួយមនុស្សដែលយើងស្គាល់ក៏មានដែរ។ យើងសុទ្ធតែភ្លេចនូវភាពកក់ក្ដៅនៃទំនាក់ទំនងមនុស្ស ក្នុងការជួយគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។ គិតទៅមើល តើការអត់អោនទោសឲ្យនរណាម្នាក់ដែលយើងស្រឡាញ់ វាពិបាកណាស់ទៅរឺ? សូមចេះថែរក្សាអ្វីដែលយើងមាន។ កុំបន្ថែមការឈឺចាប់ កំហឹង និងទុក្ខវេទនា ដោយគ្រាន់តែកំណាញ់នឹងការអត់អោនអី។
ប្រសិនជាអ្នករាល់គ្នាព្រមសម្លឹងមើលន័យជីវិតដោយប្រើទស្សនៈបែបនេះ នោះពិភពលោកច្បាស់ជាមិនសូវមានបញ្ហាទៀតទេ។
សូមទម្លាក់ចោលឲ្យអស់នូវ ការច្រណែន ការមិនព្រមអត់ទោន ភាពកំណាញ់ និងសេចក្ដីភ័យខ្លាច ហើយអ្នកនឹងបានដឹងថា រឿងរ៉ាវទាំងឡាយមិនពិបាកដូចអ្នកគិតឡើយ។
Read this in English: A Couple
សិរិប្រាក់សុប្រាក់ភិនាថ
សម័យនេះ កលិយុគនៅវត្ត សិរិប្រាក់សុប្រាក់ភិនាថ ស្រុកកាត់ម៉ាន់ឌូ ប្រទេសនេប៉ាល់ កន្លែងដែលព្រះអង្គប្រសូត្រ ក្នុងវត្ត សិរិប្រាក់សុប្រាក់ភិនាថ ដែលមិនគួរឲ្យជឿ និងមិនគួរឲ្យកើតបាន។
ថ្ងៃមួយនៅក្នុងគុហាវត្ត សិរិប្រាក់សុប្រាក់ភិនាថ មានព្រះតេជគុណ ១អង្គ លោកគង់ធេជី សមាធិក្នុងគុហានោះ ពេលនោះស្រាប់តែមានពស់ ១ លូនចេញមកពីមុខព្រះពុទ្ធរូប ព្រះតេជគុណអង្គនោះ បានឃើញពស់នោះហើយ ក៏កើតមានការភ័យខ្លាច រំពេចនោះស្រាប់តែក្លាយទៅជាមនុស្សក្នុងលក្ខណៈមុខព្រហ្ម ហើយក៏និយាយទៅកាន់ព្រះតេជគុណនោះថា៖ សូមព្រះអង្គកុំភ័យខ្លាច និងតក់ស្លុតនឹងឃើញរូបខ្ញុំអី សូមព្រះអង្គស្ដាប់ខ្ញុំសិន ឃើញខ្ញុំគឺជាស្ដេចនាគរាជ យើងខ្ញុំនឹងមកបុតិ (ស្លាប់) នៅក្នុងវត្តនេះ ដើម្បីបំបាត់នូវអំពីអាក្រក់ដែលមនុស្សបានសាង បាបកម្មជាច្រើនឲ្យវិនាសចេញផុតពីលោកនេះ សូមព្រះអង្គប្រកាសឲ្យមនុស្សទាំងអស់ដឹងថា៖ អ្នកយករឿងខ្ញុំទៅចំលងចែក ១០០០សន្លឹក ក្នុងពេល១៥ថ្ងៃ ទៅ៣០ថ្ងៃ អ្នកនោះនឹងមានលាភ មានសេចក្ដីសុខ សេចក្ដីចំរើន គិតប្រាថ្នាអ្វីនឹងបានសំរេចដូចក្ដីប្រាថ្នាគ្រប់បែបយ៉ាង បើបុគ្គលណាម្នាក់ឃើញហើយដឹងហើយកុំដំអក់ឲ្យខាតពេល ថាបើចំលងចែកត្រូវចំលងចែកក្នុងរយៈពេល ១៥ថ្ងៃ ទៅ៣០ថ្ងៃ តែបើសិនជាបណ្ដែតបណ្ដោយពេលម្ដងថ្ងៃនេះ ម្ដងថ្ងៃនោះ គ្រោះកាចនឹងកើតមានដល់អ្នកហើយ។ បើអស់លោកអ្នកទាំងឡាយបានមើលហើយកុំហែកចោលអីសោះ គឺទុកសូត្រភាវនា ដើម្បីកើតសិរីមង្គលដល់ខ្លួន និងក្រុមគ្រួសារ។ ក្រោយមកតេជគុណអង្គនោះក៏បាន ចំលងចែក១០០០សន្លឹក ក្នុងពេល៣ទៅ៤ថ្ងៃ លោកក៏បានសំរេចនូវវិជ្ជាផ្សេងៗ ហើយលោក វិនវៈប្រាសាទកប្បកា ក៏បានចម្លងចែក ១០០០សន្លឹក លោកក៏បានមាសប្រាក់ដែលគេជំពាក់មកវិញទាំងអស់ អ្នកចំលងចែកបាន ៤០០សន្លឹកម្នាក់ទៀតជាអ្នកស្រែចំការ ថ្ងៃមួយ គាត់ទៅភ្ជួរស្រែក៏បានប្រទះក្រឡ១ ក្នុងនោះមានពេជ្រពេញប្រៀប ចំនែកលោកម្នាក់ទៀតចំលងចែក ១០០សន្លឹក ក៏បានត្រូវឆ្នោតមួយលានបាត លោកម្នាក់ទៀតមានមុខរបររកស៊ីធាក់រ៉ឺម៉កចំលងចែក ៦៤០សន្លឹក គាត់ក៏បានជួបប្រទះនឹងថូមាស លោកម្នាក់ទៀតអត់ការងារធ្វើ បានចំលងចែក ៣-៤ថ្ងៃ ក៏បានការងារល្អសំរាប់ខ្លួនធ្វើ លោកម្នាក់បំរុងចំលងចែកមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ហួសពេលកំណត់មិនទៀតទាត់ គាត់ជាអ្នកជំនួញ ការរកស៊ីខាតបង់ប្រាក់កាសយ៉ាងច្រើន ហើយឪពុកម្ដាយបានស្លាប់ចោលទៀត ម្នាក់ទៀតចំលងបាន ១០០សន្លឹក មិនបានប៉ុន្មានថ្ងៃផង ស្រាប់តែមានមាសប្រាក់មិនគួរឲ្យជឿបាន។
ហេតុការណ៍ដែលកើតឡើងនៅក្នុងគុហាវត្ត សិរិប្រាក់សុប្រាក់ភិនាថ ត្រូវគិតដោយក្ដីស្មោះ និងសច្ចាមើលឃើញ ហើយចំលងចែកមើលតៗគ្នា កុំហែកចោលអីសោះ ដោយក្ដីបរិសុទ្ធចិត្ត ហើយជឿពិតប្រាកដនោះជាផលដល់ខ្លួនផង។
គាថាបូជាដួងជាតាប្រចាំថ្ងៃកំណើតទាំង៧ថ្ងៃ
១- អ្នកកើតថ្ងៃអាទិត្យ ៖ អវិជសុនុមសាទុគតិ សូត្រ ៦ចប់
២- អ្នកកើតថ្ងៃច័ន្ទ ៖ គជោត គរសា សូត្រ ១៥ចប់
៣- អ្នកកើតថ្ងៃអង្គារ ៖ ភិហំចគោរោថិនំ សូត្រ ៨ចប់
៤- អ្នកកើតថ្ងៃពុធ (ថ្ងៃ) ៖ បិសាំរេលោបុស័ទពុទ្ធិ សូត្រ ១៧ចប់
៥- អ្នកកើតថ្ងៃពុធ (យប់) ៖ កពុធប៉ាទទ័ម វគិ សូត្រ ១២ចប់
៦- អ្នកកើតថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ៖ តសាំសាំវិសទេត សូត្រ ១៩ចប់
៧- អ្នកកើតថ្ងៃសុក្រ ៖ វាថោនោអមវា សូត្រ ២១ចប់
៨- អ្នកកើតថ្ងៃសៅរ៍ ៖ សោមាករិថារកា សូត្រ ២១ចប់
ប្រភព៖ មិនច្បាស់លាស់
តើគួរជឿទេ?
A Glass Per Day…
Moral: Don’t believe what you hear. Believe only half of what you see and a quarter of what you read.
Are You Going to Finish Strong?
What are you going to do when you fall down? You’ll get back up, right? But there are times in your life when you can’t find the strength to get back up or that you find it impossible to do so. Then, what are you going to do? Here’s one of the most inspirational videos I’ve ever watched so far. Check it out!
Did you guys enjoy it?
CSAJ Essay Contest 2010: Done!
Hooray! Finally I got my essay submitted to the judges of CSAJ Essay Contest of this year. The deadline was on the 1st of July, and I sent my writing in the evening of 30th of June. Well, it was nearly late, and I thought maybe it wouldn’t be accepted. However, it got through. The next day I got a reply from one of the judges saying they got my essay. The shortlist will be announced on Friday, July 30th, and ten essays will be selected. If I get my name on the shortlist, I will have to make a presentation of my essay on the 28th of August. Let’s not think about that now.
Sadly, this time I think my essay isn’t as good as I hoped since I couldn’t do any research besides searching the Internet, and most of what I found is out-of-date. Anyway, here is my essay for you guys to read and feel free to give any recommendations. Oh, by the way, here’s the topic the essay I chose:
“What are the main problems in Cambodian Education System? What should we do to solve those problems?”
<a title=”View Main Problems in Cambodian Education System on Scribd” href=”http://www.scribd.com/doc/33883112/Main-Problems-in-Cambodian-Education-System” style=”margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;”>Main Problems in Cambodian Education System</a> <object id=”doc_424800337436912″ name=”doc_424800337436912″ height=”500″ width=”100%” type=”application/x-shockwave-flash” data=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf” style=”outline:none;” rel=”media:document” resource=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list” xmlns:media=”http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/” xmlns:dc=”http://purl.org/dc/terms/” > <param name=”movie” value=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf”> <param name=”wmode” value=”opaque”> <param name=”bgcolor” value=”#ffffff”> <param name=”allowFullScreen” value=”true”> <param name=”allowScriptAccess” value=”always”> <param name=”FlashVars” value=”document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list”> <embed id=”doc_424800337436912″ name=”doc_424800337436912″ src=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list” type=”application/x-shockwave-flash” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” height=”500″ width=”100%” wmode=”opaque” bgcolor=”#ffffff”></embed> </object>
