បណ្ណសារប្លក

ល្បែង ស្រី ស្រា…

[…]

ចារុដា៖

ជា​និច្ចកាល ឮ​តែ​ល្បែង ស្រី​និង​ស្រា មេត្រី កាលណា​ទើប​ឯង​ផ្លាស់?

មេត្រី៖

ជម្ងឺ​ឆ្កួត​របស់​ខ្ញុំ ស្លូត​បូត​ជា​ទី​បំផុត មិន​ដូច​គេ​ស្មាន​នោះ​ទេ។ ល្បែង​បង្រៀន​យើង​នូវ​ភាព​ហី​មិន​អើ​ពើ ឲ្យ​ចេះ​លាត​បើក​ដៃ ហើយ​មើល​យ៉ាង​សប្បាយ​រីករាយ ភ្នំ​មាស​មួយ​គំនរ​វា​រលាយ​បាត់​ទៅៗ ជា​ចំហាយ​ហាក់​ដូច​ជា​ដំណក់​សន្សើម​ត្រូវ​កំដៅ​ថ្ងៃ។ កាន់​ផ្ទាល់​នូវ​កូន​ឡុក​ឡាក់ ធ្វើ​ឲ្យ​លូត​លាស់​ការ​សញ្ជប់​សញ្ជឹង​ពិចារណា។ ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​លើ​ស្នៀត​ខូច​របស់​អ្នក​លួច​បន្លំ សម្រួច​ភ្នែក និង​ការ​ចេះ​ដឹង​របស់​មនុស្ស។ ការ​ប្រថុយ ធ្វើ​ឲ្យ​កម្រើក​រំជួល​សេចក្ដី​ក្លាហាន។ ការ​ចំណេញ បញ្ឆេះ​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​ខ្លួន​ឯង រី​ឯ​ការ​ចាញ់​ខាត​បង់ បង្រៀន​នូវ​ការ​មិន​រវីរវល់​អើ​ពើ​យ៉ាង​រីក​រាយ​ជា​ទី​បំផុត។ ចុះ​រី​ឯ​ស្រីៗ? ស្រឡាញ់​ស្រីៗ ជា​សកម្មភាព​គ្មាន​ស្វែង​ចង់​បាន​ប្រយោជន៍ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​បរិសុទ្ធ​ស្អាត​នូវ​មនោសញ្ចេតនា​មិន​រក​ផល​កម្រៃ។ ស្រីៗ​ស្រឡាញ់​យើង​ផ្ដល់​មក​ឲ្យ​យើង​នូវ​គំនិត​សប្បាយ​មួយ​ប្រភេទ​លើ​ខ្លួន​យើង។ ស្រីៗ​ខ្ពើម​យើង ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​នឹក​ឃើញ​ថា​យើង​គ្មាន​តម្លៃ​ធំ​ដុំ។ គុណ​ភាព​ពិសេស​បន្តិច​បន្តួច​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​សេស​សល់​ពី​នោះ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​អបាយ​មុខ​របស់​ខ្ញុំ​ទាំង​អស់ លោក​ម្ចាស់!

ចារុដា៖

ចុះ​ជា​មួយ​ស្រា ឯង​យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​ដែរ?

មេត្រី៖

ច្រើន​លើស​ជាង​នេះ ថែម​ទៀត។ ជំនឿ​លើ​អ្នក​ដទៃ ហើយ​និង​ជំនឿ​លើ​ខ្ញុំ​ខ្លួន​ឯង ការ​ភ្លេច​នូវ​ទុក្ខ​សោក​របស់​ខ្ញុំ ការ​សម្រាក​នៃ​ចំណង់​របស់​ខ្ញុំ។ ស្រា​មើល​ខ្លួន​មនុស្ស​ច្រណែន​ប្រចណ្ឌ​ឲ្យ​ជា បំភ្លឺ​អ្នក​មាន​ទុក្ខ​សោក មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ស្រា​ផ្ដល់​លំអ​ដល់​មនុស្ស​រូប​អាក្រក់ ហើយ​និង​យុវវ័យ​ដល់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ។ ស្រា​ផ្ដល់​មនុស្ស​ឯកោ នូវ​មិត្ត​ដែល​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ពោរពេញ​ច្រើន​ថែម​ទៀត។ ស្រា​ផ្ដល់​គំនិត​ដល់​មនុស្ស​អស់​សង្ឃឹម ផ្ដល់​សេចក្ដី​សប្បាយ​ដល់​អ្នក​ព្រួយ ផ្ដល់​សន្តិភាព​ដល់​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ព្រួយ​បារម្ភ។ បើ​សិន​ជា​គ្មាន​លោក​ម្ចាស់​ទេ ដោយ​ឥត​រារែក ខ្ញុំ​និយាយ​ថា​ស្រា​ជា​មិត្ត​យ៉ាង​ប្រាកដ​ប្រជា​របស់​ខ្ញុំ​ហើយ។

ចារុដា៖

ស្ដាប់​ឯង​និយាយ​ទៅ​ ឮ​ដូច​ជា​មាន​ត្រូវ នៅ​ក្នុង​ការ​និយាយ​ខុស​របស់​ឯង​ដែរ។ កាល​ណា​ឯង​ស្រវឹង ឯង​យក​អ្នក​ដែល​ឯង​ជួប​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ជា​មិត្ត។ មិត្ត​ឯង​ទាំង​អស់​នោះ ប្រហែល​ជា​មាន​តម្លៃ​គ្រាន់​បើ​ជាង​មិត្ត​កាល​អញ​នៅ​មាន​ទ្រព្យ ពី​ព្រោះ​ថា សេចក្ដី​ក្រ​ខ្សត់​បាន​មក​ដណ្ដើម​យក​ពី​អញ​អស់​ទៅ​វិញ។ អញ​មិន​និយាយ​ឲ្យ​ឯង​ទេ មេត្រី ពី​ព្រោះ​ឯង​នៅ​ភក្ដី​នឹង​អញ តាំង​ពី​អញ​វិនាស​ហិន​ហោច​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អស់​ទៅ។

[…]

(ដក​ស្រង់​ចេញ​ពីរឿង ​រទេះ​ដី​ឥដ្ឋ ដោយ ក្សត្រ​ក្លឹង្គ បក​ប្រែ​សម្រួល​ពី​ភាសា​បារាំង​ដោយ នួន​ កន)

ខៀវ រឺ​បៃតង?

ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​ខ្មែរ​ ដែល​មាន​ភាព​ចម្រូង​ចម្រាស​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ​នោះ ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​ថា អ្នក​ខ្លះ​នៅ​តែ​ច្រឡំ​គ្នា​រវាង​ការ​ញែក​ពណ៌​ខៀវ និង​ពណ៌​បៃតង​ដដែល។ តើ​ហេតុ​អ្វី​ទៅ? ឧទាហរណ៍ ភ្លើង​សញ្ញា​ចរាចរណ៍​ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អ្នក​ដំណើរ​ឆ្លង​ទៅ​បាន ម៉េច​ក៏​នាំ​គ្នា​ថា​ភ្លើង​ពណ៌​ខៀវ​ដូច្នេះ? ហើយ​នៅ​ក្នុង​វចនា​នុក្រម អង់គ្លេស-ខ្មែរ មួយ​ចំនួន​ក៏​បក​ពាក្យ Green ថា​ជា​ពណ៌​ខៀវ​ដែរ។

តាម​វចនា​នុក្រម​ខ្មែរ រៀប​រៀង​ដោយ​សម្ដេច​សង្ឃរាជ​ជួន ណាត បាន​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​ពី​ន័យ​នៃ​ពណ៌​ទាំង​ពីរ​នេះ៖

  • ខៀវ ៖ ពណ៌​ផ្ទៃ​មេឃ​ជា​ប្រក្រតី
  • បៃតង ៖ (ស.)(បៃត្ចង អ. ថ. បៃតង ន. “ស្លឹក​ចេក”) ពណ៌​ស្លឹក​​ចេក​ស្រស់ ៖ ពណ៌​បៃតង, សំពត់​បៃតង

ដូច្នេះ យើង​គួរ​តែ​ដឹង​ថា៖

ខៀវ

បៃតង


ឆ្នាំ​ថ្មី ឆ្នាំ​ថោះ ឆ្នាំ​ទន្សាយ!

ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន ឆ្លង​ឆ្នាំ​ខាល​ ចូល​ឆ្នាំ​ថោះ ជា​ឆ្នាំ​ទី​បួន​កំណត់​ដោយ​ឈ្មោះ ទន្សាយ ។ តើ​អ្នក​ដឹង​ទេ​ថា​តើ ទន្សាយ​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស​អ្វី​ខ្លះ? សូម​អញ្ចើញ​តាម​ដាន៖

  • ទន្សាយ​មាន​ខួរ​ក្បាល​ចង​ចាំ​ល្អ​ណាស់។
  • ទន្សាយ​មាន​ត្រចៀក​វែង​ហើយ​វៃ អាច​បត់​បែន​គ្រប់​ទិស និង​ជួយ​កំរិត​សីតុណ្ហភាព​ឲ្យ​ខ្លួន​ទៀត​ផង។
  • ទន្សាយ​មាន​ភ្នែក​ធំៗ ប៉ុន្តែ​មើល​មិន​ឃើញ​អ្វី​ដែល​នៅ​ចំ​ពី​មុខ​តែ​ម្ដង ​នោះ​ទេ។
  • ទន្សាយ​មាន​ចក្ខុ​វិស័យ​ជិត​ស្មើ​នឹង ៣៦០ ដឺក្រេ។ វា​អាច​មើល​ឃើញ​ខាង​ក្រោយ​ខ្លួន​វា​ ដោយ​មិន​បាច់​ងាក​ក្បាល​ឡើយ។
  • ទន្សាយ​មាន​ធ្មេញ​ទាំង​អស់ ២៨ ដែល​បន្ត​ដុះ​រហូត​ទាល់​តែ​អស់​ជីវិត។
  • កូន​ទន្សាយ​កើត​មក​ខ្វាក់​ភ្នែក ហើយ​គ្មាន​រោម​ទេ។ លុះ​ដល់​ប្រមាណ​ ១០​ ថ្ងៃ ទើប​កូន​ទន្សាយ​បើក​ភ្នែក​បាន។
  • ទន្សាយ​មិន​អាច​ក្អួត​បាន​ទេ។
  • ទន្សាយត្រូវ​ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ ៤ ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ដើម្បី​រក្សា​សុខភាព។
  • ទន្សាយ​មិន​ចូល​ចិត្ត​ឲ្យ​គេ​លើក​ឡើង​ទេ។

Teacher: Why do you know carrots are good for eyes?

Student: Have you ever seen a rabbit wearing glasses?

​អត់​ឱន

ក្រោយ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​អស់​១១​ឆ្នាំ​មក គូ​ស្វាមី​ភរិយា​មួយ​គូ​ក៏ប្រសូត្រ​បាន​បុត្រាមួយ។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ណាស់ ហើយ​ពួក​គាត់​ស្រឡាញ់​កូន​ប្រុស​ទុក​ដូច​ជា​កែវ​ភ្នែក។ នៅ​ពេល​ទារក​អាយុ​បាន​ពីរ​ខួប នា​ព្រឹក​មួយ​ប្ដី​ប្រទះ​ឃើញ​ដប​ថ្នាំ​មួយ​ឥត​បិទ​គម្រប។ គាត់​ហួស​ម៉ោង​ធ្វើ​ការ​ទៅ​ហើយ ដូច្នេះ​ក៏​ពឹង​ប្រពន្ធ​ឲ្យ​ជួយ​បិទ​គម្រប​ដប​ថ្នាំ រួច​យក​ទៅ​ដាក់​លើ​ទូ។ រី​ឯ​ម្ដាយ​ រវល់​តែ​ជាប់​ដៃ​ក្នុង​ផ្ទះ​បាយ ក៏​ភ្លេច​ប្រការ​នេះ​ឲ្យ​ឈឹង។

ក្មេង​ប្រុស​នោះ​ឃើញ​ដប​ ក៏​ប្រវេ​ប្រវា​ទៅ​យក ហើយ​ដល់​ឃើញ​ពណ៌​ស្អាត​ ក៏​ផឹក​ទាំង​អស់។ តាម​ពិត​ ថ្នាំ​នោះ​ជា​ថ្នាំ​មាន​ជាតិ​ពុល​ សម្រាប់​តែ​មនុស្ស​ធំ​ប្រើ​ប្រាស់ ​ក្នុង​កម្រិត​តិច​តួច​ប៉ុណ្ណោះ។ ពេល​ដែល​ទារក​នោះ​ដួល​ព្រូស ម្ដាយ​ក៏​ស្លន់​ស្លោរ​ប្រញាប់​យក​ទៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ តែ​ជីវិត​ក្មេង​នោះ​បាន​រលត់​ទៅ​ហើយ។ ម្ដាយ​ក្មេង​តក់​ស្លុត​យ៉ាង​តក្កមា។ គាត់​មិន​ដឹង​ជា​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ប្ដី​ខ្លួន​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទេ។

ក្រោយ​មក ឪពុក​ក្មេង​មក​ដល់​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ទាំង​ទឹក​មុខ​ក្រៀម​ក្រំ ឃើញ​សាក​សព​កូន​ខ្លួន រួច​គាត់​ក៏​សម្លឹង​មើល​ប្រពន្ធ​គាត់​ ព្រម​ទាំង​​និយាយ​តែ​ពាក្យបួនម៉ាត់​ប៉ុណ្ណោះ។

តើ​ពាក្យ​នោះ​ជា​អ្វី?

ប្ដី​គ្រាន់​តែ​និយាយ​ថា៖ “បង​ស្រឡាញ់​អូន”

ការ​បញ្ចេញ​ប្រតិកម្មចម្លែក​របស់​ប្ដី​នេះ​ តាម​ពិត​ជា​អាកប្បកិរិយា​មួយ​ប្រកប​ដោយ​សម្បជញ្ញៈ។ កូន​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ។ ​មិន​អាច​ប្រស់​វា​ឲ្យ​រស់ឡើង​វិញ​បាន​ទេ។ ទោះ​ជា​ស្ដី​បន្ទោស​ម្ដាយ​យ៉ាង​ណា​ក៏​គ្មាន​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ដែរ។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត បើ​សិន​ជា​គាត់ (ប្ដី) ​គ្រាន់​តែ​ចំណាយ​ពេល​បន្តិច​ ដើម្បី​យក​ដប​ថ្នាំ​នោះ​ទៅ​ទុក ​ក៏ប្រាកដ​ជា​គ្មាន​រឿងដល់​ថ្នាក់​​នេះ​ដែរ។ មិន​ចាំ​បាច់​​ទម្លាក់​កំហុស​លើ​នរណា​ទេ។ នាង​ក៏​បាត់​បង់​កូនតែ​មួយ​គត់​របស់​នាង​ដែរ។ អ្វី​ដែល​នាង​ត្រូវ​ការ​នា​ពេល​នេះ​គឺ​ការ​លួង​លោង និង​ការ​អាណិត​អាសូរ​ពី​ប្ដី។ នេះ​ហើយ​ជា​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ​នាង។

ពេល​ខ្លះ យើង​តែង​ចំនាយ​ពេល​វែក​មុខ​រក​ អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ រឺ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បន្ទោស មិន​ថា​នៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនងណា​មួយ ក្នុង​ការងារ​ណា​មួយ រឺ​ក៏​ជា​មួយ​មនុស្ស​ដែល​យើង​ស្គាល់​ក៏​មាន​ដែរ។ យើង​សុទ្ធ​តែ​ភ្លេច​នូវ​ភាព​កក់​ក្ដៅ​នៃ​ទំនាក់​ទំនង​មនុស្ស ក្នុង​ការ​ជួយ​គាំ​ទ្រ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។ គិត​ទៅ​មើល តើ​ការ​អត់​អោន​ទោស​ឲ្យ​នរណា​ម្នាក់​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ វា​ពិបាក​ណាស់​ទៅ​រឺ? សូម​ចេះ​ថែ​រក្សា​​អ្វី​ដែល​យើង​មាន។ កុំ​បន្ថែម​ការ​ឈឺ​ចាប់ កំហឹង និង​ទុក្ខ​វេទនា ដោយ​គ្រាន់​តែ​កំណាញ់​នឹង​ការ​អត់​អោន​អី។

ប្រសិន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ព្រម​​សម្លឹង​មើល​ន័យ​ជីវិត​​ដោយ​ប្រើ​ទស្សនៈ​បែប​នេះ​ នោះ​ពិភព​លោក​ច្បាស់​ជា​មិន​សូវ​មាន​បញ្ហា​ទៀត​ទេ។

សូម​ទម្លាក់​ចោល​ឲ្យ​អស់​នូវ ការ​ច្រណែន ការ​មិន​ព្រម​អត់​ទោន ភាព​កំណាញ់ និង​សេចក្ដី​ភ័យ​ខ្លាច ហើយ​អ្នក​នឹង​បាន​ដឹង​ថា រឿង​រ៉ាវ​ទាំង​ឡាយ​មិន​ពិបាក​ដូច​អ្នក​គិត​ឡើយ។

Read this in English: A Couple

ប្រើ​ទូរស័ព្ទ​រន្ទះ​បាញ់?

ថ្មីៗ​នេះ​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ហើយ​ចាស់ៗ និង​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​មួយ​ចំនួន​តែង​ដាស់​តឿន​ខ្ញុំ​ឲ្យ​បិទ​ទូរស័ព្ទ កុំ​ប្រើ​ពេល​កំពុង​ភ្លៀង។ ដូច្នេះ​ហើយ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​ថា តើ​ទូរស័ព្ទ​ពិត​ជា​អាច​ទាក់​ទាញ​រន្ទះ​បាញ់​មែន​រឺ​មិន​មែន?

ក្នុង​ព័ត៌មាន​កោះ​សន្តិភាព​ចុះ​ផ្សាយ​ថ្ងៃ​ទី ២៩ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០១០ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា បុរស​ម្នាក់​ត្រូវ​រន្ទះ​បាញ់​ស្លាប់​ខណៈ​ពេល​ដើរ​កាត់​ភ្លៀង​ដោយ​ដាក់​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ក្នុង​ហោប៉ៅ។ ក្រោយ​ឧប្បត្តិហេតុ​នេះ ទូរស័ព្ទ​ដែល​បាន​រក​ឃើញ​ត្រូវ​បែក​ខ្ទេច​ខ្ទី​អស់​គ្មាន​សល់។ ដូច​គ្នា​ដែរ​ ក្នុង​ប្រទេស​ចិន ថ្ងៃ​ទី ២៤ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០០៤ មនុស្ស​ដប់​ប្រាំ​នាក់​ត្រូវ​រង​គ្រោះ​រន្ទះ​បាញ់ ក្រោយ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ឃើញ​ថា មាន​បុរស​វ័យ​ចំណាស់​ម្នាក់ (ក្នុង​ចំណោម​ ១៥ នាក់) បាន​ប្រើ​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ពេល​កំពុង​ភ្លៀង​ផ្គរ។ សាស្ត្រាចារ្យ Liu Shuhua នៅ​ដេប៉ាតឺម៉ង់​វិទ្យាសាស្ត្រ​ផ្នែក​ឧតុនិយម​ប្រចាំ​សាកល​វិទ្យាល័យ Peking បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា វា​ពិតជា​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ណាស់​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ក្នុង​ពេល​កំពុង​មាន​ភ្លៀង។ រលក​អេឡិចត្រូម៉ាញេទិច​តាម​ទូរស័ព្ទ​ជា​អ្នក​ចម្លង​ចរន្ត​ដ៏​ល្អ ចំនែក​ទូរស័ព្ទ​ដើរ​តួ​ជា​ឧបករណ៍​ទាក់​ទាញ​រន្ទះ។ តើ​នេះ​ជា​ការ​ពិត​ដែរ​រឺ​ទេ?

តាម​វ៉ិបសាយ ABC News ចុះ​ផ្សាយ​ថ្ងៃ​ទី ១២ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០០៦ មជ្ឈមណ្ឌល​ចាប់​រន្ទះ​មួយ​ក្នុង​ទី​ក្រុង Tucson រដ្ឋ​ Arizona បាន​អះ​អាង​ថា ទូរស័ព្ទ​ដៃ រឺ​ឧបករណ៍​ចាក់ MP3 (MP3 Player) គ្មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​អី​នៅ​ក្នុង​ព្យុះ​ភ្លៀង​ជា​ជាង​កូន​សោ រឺ​កាក់​នោះ​ទេ។ ចំនែក​ឯ​លោក Ron Holle ឧតុវិទូ​មួយ​រូប​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “អ្វី​ដែល​នៅ​ជាប់​ខ្លួន​មិន​មែន​ជា​កត្តា​បញ្ជាក់​ថា​អ្នក​នឹង​ត្រូវ​រន្ទះ​បាញ់​រឺ​អត់​នោះ​ទេ”។ គាត់​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា គ្រប់​រន្ទះ​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​អាច​សម្លាប់​យើង​បាន មិន​ខ្វល់​ថា​យើង​មាន​អ្វី​ជាប់​ខ្លួន​ឡើយ

យោង​ទៅ​តាម BBC News ចុះ​ផ្សាយ​ថ្ងៃ​ទី ២២ មិថុនា ឆ្នាំ ២០០៦ បាន​បញ្ចាក់​ថា ការ​ដាក់​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យមាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ធ្ងន់​ធ្ងរ​បើ​កាល​ណា​មាន​រន្ទះ​បាញ់។ វេជ្ជបណ្ឌិត​ Swinda Esprit អ្នក​ឯក​ទេស​ខាង​ផ្នែក​ត្រចៀក ច្រមុះ និង​បំពង់​ក បាន​និយាយ​ថា “បើ​សិន​ជា​អ្នក​ត្រូវ​រន្ទះ​បាញ់​តែ​ម្យ៉ាង នោះ​ចរន្ត​អគ្គិសនី​នឹង​រត់​ពេញ​ខ្លួន​អ្នកមួយ​ភ្លែត​ ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​មាន​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន ចរន្ត​អគ្គិសនី​នឹង​រត់​ចូល​ក្នុង​ខ្លួន ហើយ​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​របួស​កាន់​តែ​ធ្ងន់​ធ្ងរ។” ប៉ុន្តែ​គាត់ និង​អ្នក​ឯក​ទេស​ផ្សេង​ទៀត ក៏​មាន​ការ​ឯក​ភាព​ដែរ​ថា ទូរស័ព្ទ​ដៃ​មិន​មែន​ជា​ភ្នាក់​ងារ​បង្ក​ឲ្យ​មាន​រន្ទះ​នោះ​ទេ។

ដូច្នេះ យើង​អាច​សន្និដ្ឋាន​បាន​ថា ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ទូរស័ព្ទ​ពេល​កំពុង​ព្យុះ​ភ្លៀង មិន​មែន​ជា​ហេតុ​បង្ក​ឲ្យ​រន្ទះ​បាញ់​ទេ ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​ត្រូវ​រន្ទះ​បាញ់​ ពេលមាន​ទូរស័ព្ទ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន នោះវា​នឹង​បង្ក​ឲ្យ​មាន​របួស​កាន់​តែ​ធ្ងន់​ធ្ងរ (បើ​សិន​មិន​ស្លាប់ :mrgreen: ) ។

ឯក​សារ​យោង៖

កោះ​សន្តិភាព៖ http://kohsantepheapdaily.com.kh/article/20100929-015959.html

China Through A Lens: http://www.china.org.cn/english/2004/Jul/102167.htm

ABC News: http://abcnews.go.com/GMA/Weather/story?id=2181843

BBC News: http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/5106510.stm

ចំណេះ​ដឹង​មួយ​ចំនួន​អំពី​រន្ទះ៖

  • រន្ទះ​បាញ់​មាន​ល្បឿន​ប្រមាណ ២២៤០០ គីឡូម៉ែត​ក្នុង​មួយ​ម៉ោង ហើយ​ពេល​បាញ់​ម្ដងៗ​ធ្វើ​ឲ្យ​បរិយាកាស​នៅ​ជុំវិញ​មាន​សីតុណ្ហភាព​ដល់​ទៅ ៣០០០០ អង្សា​សេ (ក្ដៅ​ជាង​ផ្ទៃ​ព្រះ​អាទិត្យ​ប្រាំ​ដង!)។
  • ប្រូបាប​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​រន្ទះ​បាញ់​គឺ​ប្រហែល ១ ក្នុង​ ៣ លាន​ករណី។

A Special Phrase

The quick brown fox jumps over the lazy dog.

Well, it looks like a normal English phrase, doesn’t it? But it has something special. What is it? Can you find it? :grin: Have a nice day! :mrgreen:

CSAJ Essay Contest 2010: Done!

Hooray! Finally I got my essay submitted to the judges of CSAJ Essay Contest of this year. The deadline was on the 1st of July, and I sent my writing in the evening of 30th of June. Well, it was nearly late, and I thought maybe it wouldn’t be accepted. However, it got through. The next day I got a reply from one of the judges saying they got my essay. The shortlist will be announced on Friday, July 30th, and ten essays will be selected. If I get my name on the shortlist, I will have to make a presentation of my essay on the 28th of August. Let’s not think about that now.

Sadly, this time I think my essay isn’t as good as I hoped since I couldn’t do any research besides searching the Internet, and most of what I found is out-of-date. Anyway, here is my essay for you guys to read and feel free to give any recommendations. Oh, by the way, here’s the topic the essay I chose:

“What are the main problems in Cambodian Education System? What should we do to solve those problems?”

<a title=”View Main Problems in Cambodian Education System on Scribd” href=”http://www.scribd.com/doc/33883112/Main-Problems-in-Cambodian-Education-System” style=”margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;”>Main Problems in Cambodian Education System</a> <object id=”doc_424800337436912″ name=”doc_424800337436912″ height=”500″ width=”100%” type=”application/x-shockwave-flash” data=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf” style=”outline:none;” rel=”media:document” resource=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list” xmlns:media=”http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/” xmlns:dc=”http://purl.org/dc/terms/” >        <param name=”movie” value=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf”>        <param name=”wmode” value=”opaque”>         <param name=”bgcolor” value=”#ffffff”>         <param name=”allowFullScreen” value=”true”>         <param name=”allowScriptAccess” value=”always”>         <param name=”FlashVars” value=”document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list”>         <embed id=”doc_424800337436912″ name=”doc_424800337436912″ src=”http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=33883112&access_key=key-15mt95rnz9goz2a0mc36&page=1&viewMode=list” type=”application/x-shockwave-flash” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” height=”500″ width=”100%” wmode=”opaque” bgcolor=”#ffffff”></embed>     </object>
តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 42 other followers